zaterdag 14 september 2013

Mamma komt uit een ander tijdperk!

Dit weekend kocht ik een telefoon uit een telefooncel die vanaf 1960 geproduceerd is. Zo'n grijze telefoon, waar je kwartjes ingooide, die in een telefooncel hing. Ik dacht, hé leuk, en dacht terug aan vroeger.....
Zolang ik me kon herinneren hebben wij thuis wel telefoon gehad. De meeste huizen hadden een eigen PTT aansluiting en vroeger kreeg je er dan een PTT-telefoon bij. De tijd van de zwarte bakeliete heb ik niet meegemaakt, maar zo'n beige met draaischijf ken ik nog wel. Zo'n draaischijf alleen is nu al hilarisch! Ik heb dus vanmiddag geprobeerd uit te leggen dat je met je vinger in die schijf moest draaien voor elk nummer en ook weer terug voor elk nummer en je kon niet zien wat je draaide.... De kinderen van nu bedrijpen hier natuurlijk niks van!

En dan zo'n telefooncel; daar stond je dan, midden op straat in zo'n glazen hok met iemand te bellen. je kon niet zitten of lopen. Iedereen kon je zien, maar niet horen. dat is waarschijnlijk het enige voordeel, de privacy. Als er meerdere mensen wilden bellen, stonden ze in een rij voor de telefooncel op je te wachten.

De nummers wist je of uit je hoofd, uit een eigen boekje of uit de telefoonboeken die in de cel hingen van heel Nederland. Je zocht het juiste boek met de plaatsnaam die je zocht, klapte het boek omhoog uit de rij en kon zoeken. En alle mensen hielden die hoorn aan hun oor. Dat vonden mijn kinderen eigenlijk wel vies!
Zolang er geld in het zicht bleef, kon je bellen. Je kon er steeds kwartjes bijgooien. Als ik er nu bij nadenk, is dit in 2013 ondenkbaar. Medewerkers die dus dagelijks alle bakjes met kwartjes moesten legen.
Toen mamma zo oud was als jullie hadden we bij opa en oma een telefoon met ook zo'n grote hoorn aan je oor, met een kort draadje naar de telefoon, die vastzit in de muur??? Toen was er geen keus, het was de PTT of niks, want meer smaken waren er niet. Wat moet dat een goede tijd zijn geweest voor dat bedrijf! Concurrentie 0,0.

Opa en oma konden toen niet bellen in de auto, alleen thuis. en als je er niet was, dan kon je niet opnemen en dat vond iedereen normaal. Je wist ook niet wie en of er gebeld was. Nog een voordeel?

Je kon alleen bellen met zo'n telefoon. Nee, geen foto's filmpjes, internet, routekaart, spelletjes, zaklamp, krant lezen, berichtjes sturen, je leven delen met de rest van de wereld, ALLEEN BELLEN.

Was alles in het leven toen eenvoudiger?

7 opmerkingen:

  1. Ja mooi, in het begin hadden mensen met een telefoon, deze ook altijd in de gang hangen, dat was het makkelijkste aansluiten voor de PTT. Als het dan 's winters koud was in de gang, deed men snel eerst zijn jas aan, voordat men opnam.

    Ik weet ook nog van die tuinders, die tussen de middag tijdens de prak alle "belletjes" moesten doen. En dan dat ding heel de tijd ging tijdens het eten.

    Zelfs toen ik nog klein, had je nog mensen die helemaal geen telefoon hadden.
    Zoals mijn oom en tante. Toen ze wel een telefoon hadden, nam mijn neef altijd op met: Ja, met mij ?

    Later hadden we thuis al een vaste telefoon, maar wel met zo'n antenne eraan, dat je door het huis kon lopen.....amazing

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Na de telefoons met de draaischijven kwamen die met de druktoetsen. En wat te denken van de antwoordapparaten voor het geval we niet thuis waren. Ze waren de voorlopers van de voicemail

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat was spannend, als hetlichtje knipperde en er boodschappen waren. Je had ook nog aparte nummermelders. Ken je die nog?

      Verwijderen
  3. Wij hadden de telefoon in de gang hangen tussen bakkerij en winkel. Je stond altijd in de weg bij het bellen en na een drukke dag was door het gefriemel het snoer totaal opgekruld. Dan was mijn vader in de avond in de weer om foeterend de hoorn draaiend uit te laten hangen. Geweldig die herinnering.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Jan Telefoons hingen idd. eerstin de gang, en gingen daarna pas naar de huiskamer.

      Verwijderen